د خاجستان د جګړې د معلوماتو دفتر په ګارډین کې
له Khajistan Cultural Desk څخه
·
The Guardian په دې وروستیو کې د خاجستان د نندارتون د جګړې د معلوماتو دفتر (O.W.I.) په اړه یوه مقاله خپره کړه، چې اوس په بروکلین کې په Pioneer Works کې نندارې ته وړاندې شوې ده. مقاله یوه مستقیمه پوښتنه کوي: متحده ایالاتو په جګړه ځپلو سیمو کې میلیونونه تبلیغاتي پاڼې غورځولي دي، خو آیا دا واقعاً اغیزمنې دي؟
نندارتون دغه پوښتنه په موادو کې څېړي: کاغذ، ژبه، انځور، ګواښ، ژباړه، او د دې تر شا بوروکراسي.
د جګړې د معلوماتو دفتر خپل نوم د متحده ایالاتو د حکومت له ادارې څخه اخلي چې د دویمې نړیوالې جګړې پر مهال د جګړې تبلیغات تنظیمول. نندارتون دغه منطق وروسته په امریکایي جګړو کې تعقیبوي، لکه عراق، افغانستان، او لیبیا، چیرې چې پاڼې د خبرداري، ګواښ، قانع کولو، او توجیه لپاره کارول شوې وې.
په Pioneer Works کې، پاڼې د یو زړېدونکي دفتر چاپیریال کې نندارې ته وړاندې شوې دي. یو چاپګر لا هم کاپي ګانې چاپوي. کاغذونه راټولیږي. خونه اداري احساس ورکوي نه ډراماتیک. چاپیریال د دې شی تر شا سیسټمونو ته اشاره کوي: ژباړونکی، ډیزاینر، افسر، چاپګر، دوسیه، او د تصویب بهیر چې پوځي ځواک په رسمي اړیکه بدلوي.
پاڼه یوه کوچنۍ چاپ شوې څیز دی چې یوه لویه فرضیه لري. دا فرض کوي چې خبرداری کولای شي تاوتریخوالی نرم کړي. دا فرض کوي چې ژباړه باور رامنځته کولی شي. دا فرض کوي چې خلک چې د پوځي فشار لاندې دي، د یوې اورېدونکې ډلې په توګه مخاطب کیدای شي.
د اغیزمنتیا پوښتنې ته واضح ځواب نشته. ځینې پاڼې ښایي چلند بدل کړی وي. ډیری احتمالاً نه. خو د دوی دنده یوازې قانع کول نه وه. دوی یو ریکارډ هم جوړ کړ. دوی پوځي ځواک ته اجازه ورکړه چې ووایي: ملکي وګړي خبرداری شوي، لارښوونې ورکړل شوې، اړیکه هڅه شوې ده.
په دې معنا، پاڼه د کاغذي کار سند دی.
دغه مواد اکثره د هغو خلکو لپاره جوړ شوي وو چې د پوځي ژبې له لارې هدفونه، دښمنان، ځایي خلک، یا نفوس ته راکم شوي وو. د دوی ژبې د وسیلې په توګه کارول شوې. د دوی ویره مطالعه شوې. د دوی دینونه، د کورنۍ جوړښتونه، او ټولنیز قواعد د پیغام رسولو وسیلو ته بدل شوي وو.
نندارتون پاڼې د بې طرفه ډیزاین څیزونو یا پوځي راټولولو توکو په توګه نه وړاندې کوي. دا یې د واټن، بوروکراسي، نژادي فکر، او کنټرول د چاپ شوي شواهدو په توګه وړاندې کوي.
د خاجستان پراخه آرشیف عموماً د سیمې دننه چاپ شوي مواد ساتي: مجلې، پوسټرونه، سیاسي اونیزې، طنز، پاپ، اروتیک، مذهبي خپرونې، او نور مواد چې اکثره له بنسټونو پامه غورځول شوي وي. په د جګړې د معلوماتو دفتر کې پاڼې له بلې لورې راځي. دا د یوې عامې ټولنې لپاره نه، بلکې د یوې پوځي ادارې له خوا د یوې ټولنې پر وړاندې جوړې شوې وې.
یو مجله د ټولنیز نړۍ له دننه خبرې کوي. یوه تبلیغاتي پاڼه له پاسه خبرې کوي.
پاڼې د لنډ مهاله کارونې لپاره ډیزاین شوې وې. غورځول شوې، خپرې شوې، لوستل شوې، له پامه غورځول شوې، ویرول شوې، راټولې شوې، یا غورځول شوې. ساتل یې د دوی حالت بدلوي. دوی یوازې د یوې عملیاتې وسیلې په توګه پاتې نه کیږي، بلکې د ځواک د خپلو اورېدونکو تصور د ثبت په توګه پاتې کیږي.
The Guardian پوښتنه کوي چې آیا دغه پاڼې اغیزمنې وې؟ نندارتون ښيي چې دوی څه څرګندوي: هڅه چې تاوتریخوالی د کاغذ له لارې پروسیجر، لوستونکی، او دفاع وړ وګرځوي.
