د ټوک ۲ په دویمه برخه کې، شمس د غصې، ستړیا، لمونځ، او وچې ټوکې له ځلاګانو تېرېږي. روژه د لوږې راوړي؛ سیاست شور راوړي. د دفتر هوا د غیبتونو سره درنه کېږي. مذهبي ژبه نه د وعظ په توګه، بلکې د عادت، معمول، حتی ټوکې په توګه راښکته کېږي.
لکه څنګه چې سیاست او تاوتریخوالی نږدې کېږي، هغه خبردار او په چټکۍ سره غصه کېږي. د تهذیب الاخلاق چوک کې ترافیک ورځنی ننداره ګرځي، د هغه څه نښه چې هغه د ښار "ټولنیز رواني ناروغي" بولي، چیرې چې شخصي هیلې د عامه چلند سره ټکر کوي.
